وی استفاده‌ی ذهن خلاق و خرد جمعی را برای توسعه و پیشرفت شهر مهم دانست و گفت: این شهرداری از تمامی ایده‌های نو و خلاقانه برای بهره‌مندی شهروندان از خدمات مناسب شهروندی و زیبایی‌های بصری استفاده می‌کند

این رویداد استانی با تکیه بر توانمندی‌های بسیجیان استان در سه محور پویانمایی ،بازی های ویژه تلفن همراه و نرم افزارهای تلفن همراه  از روز ۱۲ تا ۱۴ آبان ماه همزمان در سراسر استان اجر و بسیجیان اقدام به تولید محتوا می کنند.

در این رویداد، شرکت کنندگان چه در سطح بسیج و چه در سطح مراکز علمی در حوزه‌های نرم افزارهای تلفن همراه، بازی‌های تلفن همراه و پویانمایی و انیمیشن با هم به رقابت می‌پردازند.

گواهی این دیرینگی، گستره‌ها و پهنه‌های( محوطه‌های) تاریخی است که هر از چندگاهی، گوشه وکنار این شهر پیدا شده، به باور برخی از کارشناسان باستان‌ شناسی پیشینه‌ی آن‌ها را باید در دوره‌های ایلامی، اشکانی و ساسانی جستجو کرد.

برای نمونه می‌توان از تپه‌های مراونه، تپه‌های روستای رداده، سه راه صنایع فولاد،خرم‌کوشک، هفت‌پیرون«چنیبه» و زمین‌های پشت نیروگاه زرگان نام برد.

به سیاهه‌ی بالا می‌بایست گستره‌ی تاریخی حمیدیه که در اسفند ۸۱ با پیشینه‌ی ساسانی- اسلامی به شماره ۷۹۳۰ ثبت ملی گردیده است را نیز افزود.

هم‌چنین باید از هرمزاردشیر هم یاد کرد. شهری که به دست اردشیر ساسانی بازسازی گردیده، اهواز کنونی بر ویرانه‌های آن ساخته شده است.
به گواه رخدادنگاران، هرمز‌اردشیر تا پیش از اسلام دارای دو بخش جداگانه‌ی شهری بود.
«هرمشیر »که ویژه بزرگان یا وزرگان مانند دبیران، ارتشیان و موبدان بود و بخش دیگر به نام «هوجستان‌وازار-خوزستان‌بازار» که بازرگانان، پیشه‌وران و سایر مردم در آن زندگی می‌کردند.

این شهرتا سده‌ی ۷هجری آوازه‌ی جهانی داشت و پایتخت خوزستان به شمار می‌آمد به گونه‌یی که شکر، خرما و پارچه‌های ابریشمی آن به چین، هند و آفریقا فرستاده می‌شد.
چنان‌که ابن‌حوقل در کتاب صوره‌الارض می‌گوید:« اهواز شهری است معروف به هرمزاردشیر که ولایتی بزرگ وناحیه‌ای پهناور و وسیع دارد» .
حمزه اصفهانی نیز در کتاب «سنی‌ملوک الارض والانبیا» و مقدسی درکتاب «احسن‌التقاسیم» از کارگاه‌های پارچه‌بافی، باغ‌های انگور و کشت نیشکر آن سخن گفته‌اند.

با آن‌که هرمزاردشیر در سال ۱۳۱۰ خورشیدی ثبت ملی گردیده وبر پایه‌ی نگاره‌های هوایی تا سال ۱۳۳۵ سازه‌هایی از آن برجای بوده وهم‌چنین در دو دهه‌ی گذشته، دیوارها، لایه‌ها، آوند‌های سفالی و……از آن در گذرگاه قطارشهری در میدان خلیج‌فارس در سال ۱۳۸۶، کوی ۲۰متری شهرداری و ساختمان‌های اداری خرم‌کوشک یافت شده، اما شوربختانه تا به امروز اراده‌یی برای تعیین حریم وعرصه، کاوش و دست‌کم شناساندن آن به مردم با برگزاری همایش‌ وجشنواره دیده نشده است.

هم‌چنین گستره‌های پیش گفته نیز که برخی از آن‌ها مانند زمین‌های پشت نیروگاه زرگان به شوند( دلیل) داشتن نشانه‌هایی از کارگاه شیشه‌گری دوران اشکانی از جایگاه باستان‌شناسی و پژوهشی برجسته‌یی برخوردار هستند، به حال خود رها شده، رو به ویرانی هستند.

گستره‌هایی که هریک بازگو‌کننده بخشی از گذشته‌ی شکوهمند این سرزمین هستند و با نگهداری، بررسی و واکاوی بیشتر بی‌گمان بسیاری از وارونه‌سازی‌ها و گمانه‌زنی‌های دروغینی که این روز‌ها در خوزستان و اهواز به گونه‌ی سازمان یافته در حال انجام است را آشکار خواهد ساخت.

به راستی این بی‌مهری را باید چه نامید؟ ساده‌انگاری، کم‌کاری، ناتوانی یا بی‌پولی؟
آیا باید بر سر پژوهشکده‌ی باستان‌ شناسی وزارت میراث فرهنگی فریاد زد یا آن‌که اداره‌کل میراث فرهنگی خوزستان را بازخواست نمود؟ آیا خویشکاری( وظیفه) اداره‌کل میراث خوزستان تنها برگزاری نمایشگاه و جشنواره است؟

این کوتاهی ریشه در هر کجا که داشته باشد ستمی افزون به تلاش پیشینیان و نسل آینده است که سود آن را قوم‌گرایان ایران‌ستیزی می‌برند که همواره در کمین نشسته‌اند تا با افزودن یک« ال» همه چیز را به نام خود کنند.

بی‌گمان اگر سازه‌ها، یادمان‌ها و تاریخ اهواز را هر کلان‌شهر دیگری داشت آن‌چنان پرآوازه‌اش می‌کردند که صدایش گوش فلک را کر کند اما افسوس که بعضی آگاهانه می‌خواهند بخشی از پیشینه‌ی این شهر سر به مهر بماند و بعضی نیز ناخواسته چنین می‌کنند.

۲۹ فروردین هر سال روز جهانی بناها و یادمان‌های تاریخی نام‌گذاری شده است تا بدانیم، گذشته، شناسه و هویت ملی است که می‌تواند چراغ راه آینده باشد.
یادمان باشد پیشینه آرمان، غرور، انگیزه و شادابی می‌آفریند.
فراموش نکنیم میراث فرهنگی یعنی آب و خاک که باید همچون« تمامیت ارضی »
آن را نگاهبانی کرد .

هم‌چنین ۲۹‌فروردین از یک سو تلنگری است به رسانه‌ها، انجمن‌ها و کنشگران که میراث فرهنگی اهواز را با نگاهی ژرف و ریزبینانه دنبال کنند تا مردمی مطالبه‌گر و مدیرانی پاسخگو داشته‌ باشیم
از سوی دیگر بهانه‌یی است تا اداره کل میراث خوزستان از کارنامه‌ی خویش پیرامون محوطه‌ها، سازه‌ها و یادمان‌های تاریخی اهواز سخن گفته واین که در سال ۹۹ چه برنامه‌های در این زمینه دارد.

کوتاهی در پاسداری از تاریخ راستین کلان‌شهر اهواز از سوی هر کس وهر نهادی که باشد نابخشودنی وزیان‌بار است.

 *یادداشت:اشکان زارعی*

یاری‌نامه:
صوره‌الارض، ابن‌حوقل
معجم‌البلدان، یاقوت حموی
احسن‌التقاسیم، مقدسی
تاریخ اهواز، محم

دکتر تقی‌زاده
جغرافیای تاریخی خوزستان، حاج کاظم پور

این کلیپ در مدت بسیار کوتاهی تبدیل به پربیننده ترین ویدئوی این روزهای فضای مجازی شده است.

اما واقعیت ماجرا چیست؟

این ویدئوی جعلی را جوانی مقیم کانادا بنام امین تقی پور ساخته است.
امین تقی پور که برای مراسم درگذشت پدر خود به تهران آمده و با فراگیر شدن کرونا ویروس نتوانسته به کانادا بازگردد، متخصص جلوه های ویژه سینماست که مدت ها با هالیوود همکاری کرده و در چندین پروژه بزرگ سینمایی به عنوان جلوه های ویژه بصری حضور داشته.

انگیزه این جوان از ساخت این کلیپ علاوه بر یک شوخی تصویری، اثبات اینکه مردم ایران زود باور ترین مردم دنیا هستند و مطالب دروغ و فیک را با چه سرعتی در فضای مجازی بازنشر می دهند.

او برای اینکار، عجیب ترین چالش را انتخاب کرده تا ثابت کند، دروغ هرچقدر بزرگتر، باورش آسان تر است.
ما روزانه با صدها نوع از این خبرهای دروغ و جعلی سر و کار داریم که متاسفانه تشخیص راست و دروغ بودن آن بسیار سخت شده است.
کافی است فقط یک لحظه بجای باز نشر این کلیپ عجیب، قدری پیش خود فکر کنیم و این ماجرا را با عقلمان بسنجیم.
بارش بادمجان؟ آیا چنین اتفاقی ممکن است؟؟
در ضمن چگونه است که فقط همین یک فیلم از باران بادمجان منتشر شد. و چرا هیچ تهرانی دیگری این اتفاق عجیب را ندید، فیلم‌ نگرفت و منتشر نکرد؟
حال حساب کنید در این دنیای بی در و پیکر فضای مجازی روزانه‌ چقدر اخبار دروغ می‌شنویم، باور میکنیم و تاسف بار تر اینکه این دروغ ها را انتشار هم می دهیم.
در شرایط امروز که شیوع کرونا ویروس دامان کشور و جهان را گرفته عرصه برای ترکتازی شیادان، کلاهبرداران و دروغ پردازان فراهم شده.
این فضا مجالی است برای عقده گشایی های سیاسی و تخریب جناح مخالف یا نا امید ساختن و ترساندن مردم.

بیاییم با خود عهد ببندیم قبل از باور و انتشار هر مطلبی از درستی آن مطمئن شویم.

یادداشت : حسن نسیمی روزنامه نگار

وی ادامه داد: همچنین پیش از این یک کارگاه نقاشی، توسط هنرمندان شهرستان شوشتر در مناطق سیل زده شعیبیه، مخصوص کودکان برگزار شد.
عسگری تصریح کرد: سبک آثار نقاشی خط، به صورت سنتی و در کار نقاشی خط شیوه ای منحصر به فرد است که ترکیبی از قلم و رنگ است.زمینه تابلو ها متناسب با موضوع شعری که برآن نوشته می شود، نقاشی می شود. نوع خط و رنگ ها با هم، همخوانی دارند.
وی در پایان گفت: این نمایشگاه اواخر اردیبهشت ماه و در آموزشگاه هنرهای سنتی عسگری در شهرستان شوشتر برگزار می شود.